ΓΙΑ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ
Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

tabs


Σύμφωνα με νέες μελέτες, το πολύ αλάτι στη διατροφή μπορεί να στρέψει το ανοσοποιητικό σύστημα εναντίον του σώματος, προκαλώντας αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο διαβήτης τύπου 1 και η ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Αυτό το συμπέρασμα προέκυψε από αρκετές ερευνητικές ομάδες που δημοσίευσαν ταυτόχρονα στην επιθεώρηση «Nature» τα ευρήματά τους. Το αλάτι ίσως ενεργοποιεί ένα τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος που επιτίθεται στο σώμα. Οι ειδικοί χαρακτηρίζουν τα ευρήματά τους ενδιαφέροντα και λογικά, αλλά διευκρινίζουν ότι δεν σημαίνουν πως θα υπάρξει θεραπεία για τους πάσχοντες από διαβήτη τύπου 1, σκλήρυνση κατά πλάκας, ρευματοειδή αρθρίτιδα ή άλλο αυτοάνοσο νόσημα, αν κόψουν το αλάτι.

Οι φυσικές άμυνες του οργανισμού εναντίον των λοιμώξεων μπορεί να αποσυντονισθούν στον υπερθετικό βαθμό και να επιτεθούν στους υγιείς ιστούς του σώματος, προκαλώντας ανήκεστες βλάβες. Τα γονίδια πιστεύεται ότι παίζουν ρόλο στην εμφάνιση ορισμένων αυτοάνοσων νοσημάτων, αλλά μεγάλη επίδραση μπορεί να έχουν και περιβαλλοντικά αίτια όπως είναι η διατροφή.

Μία από τις κύριες θεωρίες πίσω από τη σκλήρυνση κατά πλάκας είναι πως ενεργοποιείται εξαιτίας κάποιας ιογενούς λοιμώξεως, καθώς και ότι το κάπνισμα και η έλλειψη βιταμίνης D την καθιστούν πιο πιθανή. Τώρα, οι ερευνητές πιστεύουν ότι έχουν βρει τις πρώτες ενδείξεις πως μπορεί να συμβάλλει και το αλάτι.

Να σημειωθεί ότι το 75-80% της κατανάλωσης αλατιού προέρχεται από τα επεξεργασμένα τρόφιμα και μόνο το 20-25% το προσθέτουμε μόνοι μας στο φαγητό.

Αρκετό αλάτι έχουν το ψωμί, μερικά έτοιμα σάντουιτς, η πίτσα, τα λουκάνικα, το μπέικον, το σαλάμι, τα καπνιστά κρέατα και ψάρια, καθώς και οι κονσέρβες. Τα κορνφλέικς έχουν 1,1 γραμμάρια αλάτι ανά 100 γραμμάρια (σκεφτείτε ότι τα 100 γραμμάρια θαλασσινό νερό έχουν 1 γραμμάριο αλάτι, δηλαδή λιγότερο από τα κορνφλέικς). Φυσικά δεν συζητάμε για τα πατατάκια του εμπορίου που μια χούφτα τους μπορεί να έχει ακόμα και 2 γραμμάρια αλάτι. Τα τυριά ως επί των πλείστων περιέχουν αρκετό αλάτι. Πολύ λίγα είναι αυτά που έχουν χαμηλές περιεκτικότητες όπως π.χ. το ανθότυρο και η άσπρη μοτσαρέλα. Τέλος, ένας ζωμός κότας 10 γραμμαρίων περιέχει πάνω από 2 γραμμάρια αλάτι.

Γονίδια, αλάτι και ασθένειες
Επιστήμονες από το Νοσοκομείο Brigham and Women’s, το Broad Institute του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (του περίφημου πανεπιστημίου ΜΙΤ) και το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ διερευνούσαν ένα τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο σε παλαιότερες μελέτες έχει εμπλακεί ως υπεύθυνο για τα αυτοάνοσα νοσήματα.

Στόχος των μελετών τους ήταν να μάθουν πως ακριβώς παράγεται μία ομάδα κυττάρων του ανοσοποιητικού που λέγονται Τ-βοηθητικά τύπου 17 (ανήκουν στα Τ-κύτταρα του ανοσοποιητικού και είναι υπεύθυνα για την παραγωγή μιας ουσίας που λέγεται ιντερλευκίνη 17). Κάνοντας μία εξελιγμένη ανάλυση στη χημεία αυτών των κυττάρων, εντόπισαν ένα γονίδιο το οποίο φαίνεται πως παίζει καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία τους. Μόνο που αυτό το γονίδιο δεν τους ήταν άγνωστο – το είχαν ξαναδεί, αν και σε διαφορετικό ρόλο. «Η καθημερινή δουλειά του είναι να αυξάνει την απορρόφηση του αλατιού στο έντερο», λέει ο δρ Βιτζέι Κάτσρου, καθηγητής Νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. «Όταν ρίξαμε αλάτι στην καλλιέργεια των κυττάρων που μελετούσαμε, είδαμε με έκπληξη πως αυτά μετατράπηκαν σε Τ-βοηθητικά τύπου 17 κύτταρα».

Σε επόμενο πείραμα, οι ερευνητές ανακάλυψαν πως ομάδα ποντικιών τα οποία τάιζαν με διατροφή πλούσια σε αλάτι, είχαν αυξημένες πιθανότητες να εκδηλώσουν μία νόσο όμοια με τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Εν τω μεταξύ, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Γέιλ διερευνούσαν τις επιδράσεις του άλατος σε ανθρώπινα κύτταρα, αλλά και σε ποντίκια με σκλήρυνση κατά πλάκας. Με μεγάλη τους έκπληξη διαπίστωσαν πως όταν έδιναν στα ζώα διατροφή πλούσια σε αλάτι, η σκλήρυνσή τους ήταν πολύ χειρότερη. «Εκπλαγήκαμε που είδαμε πόσο μεγάλη επίδραση ασκούσε η αλλαγή στην περιεκτικότητα της διατροφής τους σε αλάτι», δήλωσε στο BBC ο δρ Ντέιβιντ Χάφλερ, καθηγητής Ανοσοβιολογίας στο πανεπιστήμιο.

Οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή, διότι το όλο θέμα γίνεται αντιληπτό για πρώτη φορά, συνεπώς δεν υπάρχει χώρος για βιαστικές ερμηνείες. Επισημαίνουν επίσης πως τώρα διεξάγονται μελέτες σε πάσχοντες από υπέρταση, η οποία επίσης σχετίζεται με το αλάτι, για να καταγραφεί και επιδημιολογικά η τυχόν συσχέτιση του άλατος με τα αυτοάνοσα νοσήματα.

Διατροφή χωρίς πολύ αλάτι
«Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή είναι να θέσουμε τα ευρήματά μας υπ’ όψιν του κοινού», τόνισε η δρ Αβίβ Ρέγκιεβ, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας του ΜΙΤ. «Δεν έχουμε καμία απολύτως σύσταση να κάνουμε διότι, όπως συμβαίνει πολύ συχνά, έτσι και εδώ υπάρχει ένα κενό ανάμεσα στην επιστημονική ανακάλυψη και στην σημασία που μπορεί να έχει για την καθημερινή πρακτική».

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Χάφλερ εκτίμησε ότι μια διατροφή με μικρή περιεκτικότητα σε αλάτι είναι απίθανο να βλάψει όποιον θελήσει να την υιοθετήσει. Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα ο δρ Άλιστερ Κόμπστον, καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Κλινικών Νευροεπιστημών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, είπε πως είναι απρόσμενα και πολύ ενδιαφέροντα.

«Εισάγουν μία εντελώς νέα ιδέα, την οποία ουδείς είχε έως σήμερα σκεφτεί», είπε. Έσπευσε, ωστόσο, να προσθέσει πως όσοι ήδη πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα δεν θα πρέπει να αναμένουν θεραπεία, εάν αφαιρέσουν το αλάτι από τη διατροφή τους.
Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η υπερβολική παραγωγή ινσουλίνης, μιας ορμόνης που παράγεται από το πάγκρεας όταν τρώμε κυρίως υδατάνθρακες, προκαλεί αύξηση του σωματικού λίπους και παχυσαρκία.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό δεν είναι απολύτως ξεκάθαροw ωστόσο είναι γνωστό ότι η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που αποθηκεύει το λίπος. Προφανώς, όσο λιγότερο λίπος αποθηκεύεται στο σώμα τόσο καλύτερα.

Η λειτουργία της ινσουλίνης
Είναι γνωστό ότι στους υγιείς ανθρώπους το σώμα καίει πρώτα τους υδατάνθρακες ενός γεύματος και μετά το λίπος. Ύστερα από ένα συνηθισμένο γεύμα, το σώμα καίει σχεδόν αποκλειστικά γλυκόζη ενώ το λίπος οδηγείται προς αποθήκευση. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι η δράση της ινσουλίνης.

Η γλυκόζη της τροφής και ορισμένα αμινοξέα διεγείρουν την έκκριση ινσουλίνης μετά από ένα γεύμα, η οποία προωθεί την είσοδο της γλυκόζης στα μυϊκά κύτταρα για να καεί και το λίπος στα λιποκύτταρα για να αποθηκευτεί. Συγχρόνως, η ινσουλίνη καταστέλλει τη λιπόλυση, δηλαδή την έξοδο των λιπαρών οξέων από τις αποθήκες τους.

Όταν περάσουν μερικές ώρες από το γεύμα, υπάρχει μια αντίθετη διαδικασία. Η γλυκόζη έχει μειωθεί στο αίμα, το ίδιο και η παραγωγή ινσουλίνης. Αυτό κάνει το πάγκρεας να παράγει μια άλλη ορμόνη, τη γλυκαγόνη, η οποία προκαλεί λιπόλυση. Τελικά, 8-10 ώρες μετά από το γεύμα, το σώμα καίει κατά 80% λίπος και 20% γλυκόζη.

Πως όμως η ινσουλίνη καθορίζει αν το σώμα θα κάψει υδατάνθρακες ή λίπος; Ρυθμίζοντας τη δραστηριότητα δύο ενζύμων.

Το λίπος δεν κυκλοφορεί στο αίμα από μόνο του αλλά μεταφέρεται επάνω σε πρωτεΐνες και το σύμπλεγμα των λιπών και των πρωτεϊνών ονομάζονται λιποπρωτεΐνες. Κυκλοφορώντας οι λιποπρωτεΐνες στο αίμα, περνούν από τα τριχοειδή αιμοφόρα αγγεία όπου υπάρχουν στην επιφάνειά τους (στα ενδοθηλιακά κύτταρα) ένζυμα που λέγεται λιποπρωτεϊνικές λιπάσες (LPL). Τα ένζυμα αυτά απελευθερώνουν το λίπος από τις λιποπρωτεΐνες, το οποίο στη συνέχεια εισέρχεται στα γειτονικά κύτταρα είτε για να καεί είτε για να αποθηκευτεί.

Η ινσουλίνη ρυθμίζει τη δραστηριότητα των LPL. Ενεργοποιεί τις λιποπρωτεϊνικές λιπάσες που βρίσκονται στον λιπώδη ιστό και απενεργοποιεί αυτές που βρίσκονται στον μυικό ιστό. Αυτό έχει ως συνέπεια να αποθηκεύεται το λίπος αντί να καίγεται.

Όταν έχουν περάσει κάποιες ώρες από το γεύμα και η ινσουλίνη έχει μειωθεί στο αίμα, η γλυκαγόνη διεγείρει τη δράση των ενζύμων που ονομάζονται ορμονοευαίσθητες λιπάσες ή HSL (Hormone-sensitive lipase) και βρίσκονται μέσα στα λιποκύτταρα. Τα ένζυμα αυτά διασπούν τα τριγλυκερίδια που βρίσκονται στα λιποκύτταρα και το λίπος πηγαίνει την κυκλοφορία αίματος για να καεί στους ιστούς.

Μελέτες και υδατάνθρακες
Τι αποδείξεις υπάρχουν ότι η ινσουλίνη πράγματι παχαίνει; Δυστυχώς, δεν έχουν γίνει πολλές έρευνες γύρω από το θέμα όμως υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η ινσουλίνη έχει αυτό το αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, κάποια άτομα που έχουν λάβει θεραπεία με ινσουλίνη διαπιστώθηκε ότι αύξησαν το βάρος τους. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2008 στο περιοδικό The New England Journal of Medicine και αφορούσε διαβητικούς έδειξε ότι όσοι έκαναν εντατική θεραπεία με ινσουλίνη κέρδισαν περίπου 3,5 κιλά μέσα σε περίπου τρία χρόνια.

Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι ορισμένα αντιδιαβητικά φάρμακα που μειώνουν τη γλυκόζη, μειώνουν επίσης και το σωματικό βάρος. Σε μια μελέτη, 3,700 υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα λάμβαναν καθημερινά είτε το φάρμακο Victoza (λιραγλουτίδη), το οποίο ρίχνει τη γλυκόζη, είτε ένα εικονικό φάρμακο. Όλα τα άτομα ακολουθούσαν μια δίαιτα που του παρείχε 500 θερμίδες λιγότερες από το κανονικό. Το 66% όσων λάμβαναν λιραγλουτίδη έχασαν 5% του βάρους τους ενώ το 30% έχασε το 10%. Η απώλεια βάρους στην άλλη ομάδα ήταν αρκετά μικρότερη.

Τέλος, ένα πείραμα το 2012 σε ποντίκια έδειξε ότι πράγματι η χορήγηση ινσουλίνης προσθέτει κιλά. Ο James Johnson, επίκουρος καθηγητής φυσιολογίας χορήγησε σε δύο ομάδες ποντικών μια διατροφή με πολλά λιπαρά. Τη μια ομάδα αποτελούσαν φυσιολογικά ποντίκια και την άλλη ποντίκια που μπορούσαν να παράγουν μόνο μισή από την φυσιολογική ποσότητα ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα κανονικά ζώα να γίνουν υπέρβαρα ενώ αυτά που δεν παρήγαγαν αρκετή ινσουλίνη να διατηρήσουν το βάρος τους διότι δεν αποθήκευαν τις επιπλέον θερμίδες.

Το πόρισμα είναι ότι οι υδατάνθρακες παχαίνουν επειδή αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης. Για να κάψετε σωματικό λίπος θα πρέπει πρώτα να κάψετε τους υδατάνθρακες που φάγατε. Αν λοιπόν τρώτε πολλούς υδατάνθρακες, και άρα έχετε υψηλά επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα, δεν αφήνετε το σώμα σας να κάψει λίπος.

Αν το αποθηκευμένο λίπος δεν μπορεί να κυκλοφορήσει εύκολα στο αίμα, λιγότερη ενέργεια είναι διαθέσιμη και πεινάτε περισσότερο προσθέτοντας κιλά. Πίσω όμως από τις παραπανίσιες θερμίδες βρίσκεται η έκκριση ινσουλίνης.

Η λιποπρωτεϊνική λιπάση
Αν η υπερβολική έκκριση ινσουλίνης πράγματι παχαίνει επηρεάζοντας τα ένζυμα του σώματος, μπορούν να εξηγηθούν ορισμένα άλλα φαινόμενα, όπως το γεγονός ότι οι άνθρωποι παχαίνουν τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής τους και ότι άνδρες και γυναίκες τοποθετούν το λίπος σε διαφορετικά μέρη του σώματος.

Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι τα οιστρογόνα μειώνουν το σωματικό λίπος. Ο λόγος είναι ότι εμποδίζουν τη δραστηριότητα των ενζύμων LPL στο λιπώδη ιστό, δηλαδή εμποδίζουν την αποθήκευση του λίπους. Όσο πιο πολλά οιστρογόνα έχει μια γυναίκα, τόσο λιγότερο λίπος αποθηκεύει. Αντίθετα, μια γυναίκα που έχει αφαιρέσει τις ωοθήκες της ή έχει περάσει στην εμμηνόπαυση, συνήθως κερδίζει κιλά. Αυτό συμβαίνει και στα θηλυκά ζώα που τους αφαιρούνται οι ωοθήκες. Τα ζώα παχαίνουν γιατί τρώνε περισσότερο αλλά η πραγματική αιτία είναι η αποθήκευση του λίπους που αυξάνει την πείνα.

Η δράση των ενζύμων LPL μπορεί να εξηγήσει γιατί άνδρες και γυναίκες έχουν διαφορετική κατανομή λίπους στο σώμα τους. Στους άνδρες, η δραστηριότητα αυτών των ενζύμων είναι αυξημένη στη κοιλιά ενώ στις γυναίκες είναι αυξημένη στους μηρούς.

Ένας λόγος που οι άνδρες παχαίνουν με τα χρόνια είναι ότι μειώνεται η παραγωγή τεστοστερόνης η οποία αυξάνει τη δραστηριότητα των LPL στη μέση τους. Οι γυναίκες επίσης βάζουν λίπος στη μέση τους κατά την εγκυμοσύνη διότι αυξάνεται η δράση αυτών των ενζύμων στην περιοχή.
Στη Γερμανία, τη χώρα της ευμάρειας, το 20% των κατοικιδίων ζυγίζει αρκετά πάνω από το κανονικό βάρος τους. Η τάση είναι αυξητική και παρατηρείται σε όλες τις προηγμένες χώρες.

Όπως και στους ανθρώπους, η παχυσαρκία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται στην υπερβολική πρόσληψη τροφής και στην έλλειψη σωματικής άσκησης. Οι ιδιοκτήτες δίνουν τρόφιμα ως τρόπο ανταμοιβής στα κατοικίδια ζώα τους, γεγονός που συμβάλλει στην υπερφόρτωση θερμίδων. Επίσης, τα κατοικίδια που περιορίζονται σε ένα σπίτι ή σε μια μικρή αυλή δεν κινούνται τακτικά και είναι πιο επιρρεπή στην παχυσαρκία.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Διατροφής και Διαιοτολογίας Ζώων του Πανεπιστημίου της Λειψίας περίπου το 40% των σκυλιών και των γατιών στην κεντρική Ευρώπη θεωρούνται υπέρβαρα. Η Κορνέλια Ρούκερτ, επιστήμονας στο ινστιτούτο, λέει ότι τα κατοικία ζυγίζουν 20-30% περισσότερο από ό,τι πριν από 50 χρόνια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα ποσοστά των υπέρβαρων ενήλικων σκύλων είναι 23-53% ενώ το 5% είναι παχύσαρκοι. Η επίπτωση στις ενήλικες γάτες είναι 55% και 8% αντίστοιχα. Στην Αυστραλία, τα παραπανίσια κιλά στους κατοικίδιους σκύλους πλήττουν το 40%.

Η εξέλιξη αυτή είναι ανησυχητική διότι, όπως και στον άνθρωπο, αυξάνει στα ζώα τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, καρδιακών νόσων και άλλων ασθενειών σχετικών με το υπερβολικό βάρος. Μέχρι και δύο χρόνια από της ζωή τους μπορεί να κοστίσει στα κατοικίδια το υπερβολικό πάχος. Επίσης, υπάρχουν συνέπειες στην καθημερινή ζωή των κατοικιδίων. Μια γάτα για παράδειγμα, εξαιτίας του υπερβολικού βάρους της δεν μπορεί να πλυθεί, όπως υπό κανονικές συνθήκες.

Στην Κτηνιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Λούντβιχ Μαξιμίλιαν του Μονάχου λειτουργεί ειδικό ιατρείο πρόληψης και αντιμετώπισης της παχυσαρκίας για τα μικρά κατοικίδια ζώα. Είναι η πρώτη κλινική αυτού του είδους στη Γερμανία και ειδικεύεται στις γάτες και τους σκύλους.

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το πρόβλημα της παχυσαρκίας των κατοικίδιων έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων που ζουν μαζί τους. Για παράδειγμα, όταν οι ιδιοκτήτες λείπουν όλη τη μέρα στη δουλειά και επιστρέφουν αργά στο σπίτι, συχνά δεν έχουν την ενέργεια για να ασχοληθούν με τα κατοικίδια. Έτσι τα κατοικίδια δεν κινούνται και σταδιακά παίρνουν βάρος. Επίσης, δείχνουν την αγάπη τους προς τα ζώα ταΐζοντάς τα. Πολλοί ιδιοκτήτες δεν ενδιαφέρονται αν το κατοικίδιό τους έχει πάρει κιλά, αλλά μια παχύσαρκη γάτα δεν είναι ένα ευτυχισμένο ζώο.

Να σημειωθεί ότι ο κίνδυνος παχυσαρκίας σε σκύλους (αλλά όχι στις γάτες) σχετίζεται ως ένα βαθμό με το αν οι ιδιοκτήτες τους είναι παχύσαρκοι ή όχι, σύμφωνα με μια μελέτη.

Στις γάτες, η στείρωση αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας, εν μέρει επειδή η μεταβολή των ορμονών μετά τη στείρωση μειώνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό και εν μέρει επειδή οι στειρωμένες γάτες έχουν μειωμένη κλίση για κίνηση.

Στην κλινική του Μονάχου οι ειδικοί προσπαθούν να επαναφέρουν τα παχύσαρκα κατοικίδια στο κανονικό τους βάρος και να τους «μάθουν» καλές διατροφικές συνήθειες, ενώ δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην ποσότητα και την ποιότητα των ζωοτροφών.

Κάθε πρόγραμμα αντιμετώπισης της παχυσαρκίας πρέπει και στα κατοικίδια να είναι εξατομικευμένο, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Μάουζι, μιας γάτας με περιττά κιλά που όταν έχασε την αδερφή της πήρε ξαφνικά βάρος. Με τη βοήθεια της κτηνιάτρου Πέτρα Κέλε, η Μάουζι από 6,7 κιλά προσπαθεί να πέσει κάτω από τα 5. Πώς; Μειώνοντας και βελτιώνοντας την ποσότητα της ζωοτροφής και παρακολουθώντας την πρόοδο που κάνει με ένα ειδικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα στο ιατρείο.

Όπως σημειώνει η Γερμανίδα κτηνίατρος, στο σπίτι χρειάζεται το «όχι» στα υπέρβαρα κατοικίδια όταν ζητούν επίμονα επιπλέον τροφή.

Blogger Tips and Tricks
Latest Tips For Bloggers
Free Backlinks
Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

βντεο

BINTEO

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

δειγμα



Τα εθνικά Kοινοβούλια του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας είναι εκείνα που θα διασφαλίσουν τη συνέχιση της συνεργασίας των τριών χωρών, τονίζει ο Πρόεδρος της Κνέσετ, Γιούλι-Γιόελ Εντελστάιν. Μιλώντας αποκλειστικά στον «Φ» ενόψει της επίσκεψή του στη Λευκωσία αυτή την εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Κνέσετ σημείωσε πως οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται αλλά «τα κοινοβούλια παραμένουν για πάντα». Θέλοντας έτσι να καταδείξει το πόσο σημαντική είναι η δουλειά που μπορεί να γίνει σε κοινοβουλευτικό επίπεδο προκειμένου να προχωρήσει περαιτέρω η συνεργασία των τριών χωρών.





Ανδρέας Πιμπίσιης

Ο Γιούλι-Γιόελ Εντελστάιν στέλνει το μήνυμα πως υπάρχει χώρος και για άλλες χώρες της περιοχής. Σημειώνοντας την ίδια ώρα πως τα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να είναι προσεκτικά και ουσιαστικά και όχι για μια φωτογραφία. Ο Ισραηλινός πολιτικός, πέραν από την τριμερή συνεργασία μιλά και για τα μεγάλα ζητήματα της περιοχής που απασχολούν σήμερα το Ισραήλ, που είναι η κατάσταση στη Συρία και ο ρόλος του Ιράν, καθώς και οι σχέσεις της Παλαιστινιακής Αρχής με τη Χαμάς.

Αυτή την εβδομάδα θα είστε στην Κύπρο για την τριμερή συνάντηση των Προέδρων των κοινοβουλίων της Κύπρου, του Ισραήλ και της Ελλάδας. Πόσο σημαντικές θεωρείτε αυτές τις συναντήσεις;

Θεωρώ πολύ σημαντικές αυτές τις συναντήσεις. Να υπενθυμίσω τους αναγνώστες σας ότι ήδη είχαμε μια σειρά από τριμερείς συναντήσεις τόσο σε επίπεδο ηγετών των χωρών όσο και σε άλλα επίπεδα. Οι συναντήσεις σε επίπεδο κοινοβουλίων είναι, ωστόσο, πολύ σημαντικές γιατί, όπως όλοι γνωρίζουμε, ενώ οι κυβερνήσεις πάνε κι έρχονται τα κοινοβούλια παραμένουν για πάντα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα κοινοβούλια να διατηρήσουν μιας τέτοιας μορφής συνεργασία, γιατί είτε συμπολιτευόμενοι είτε αντιπολιτευόμενοι θα εργαστούν για να διασφαλίσουν ότι ανεξαρτήτως του ποιος κυβερνά τη μια ή την άλλη χώρα, του ποιος είναι υπουργός, η συνεργασία θα συνεχιστεί. Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι πως τα κοινοβούλια μπορεί να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα και τη σωστή νομοθετική βάση για τη συνεργασία επί της οποίας πρωθυπουργοί και πρόεδροι συζητούν. Εκτιμώ ότι είναι εξίσου σημαντικό να προωθηθεί η ανταλλαγή πρακτικών αλλά και των απαραίτητων νομοθεσιών ώστε και οι κυβερνήσεις, η επιχειρηματική κοινότητα, υπουργοί Τουρισμού και Πολιτισμού θα λειτουργούν μέσα σε ένα κατάλληλο κλίμα το οποίο είχε δημιουργηθεί από τα τρία κοινοβούλια.

Είναι μιας μορφής διασφάλιση για τη συνέχιση της συνεργασίας η οποία ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια και συνεχίζεται;

Αυτό είναι σωστό. Πρώτα απ’ όλα, όπως είπα, ακολουθούμε τα βήματα των κυβερνήσεων που στην προκειμένη περίπτωση είναι κάτι το θετικό. Επίσης, αυτή την περίοδο βλέπουμε να υπάρχει μια εντατικοποίηση των σχέσεων και είναι πολύ θετικό κι αυτό γιατί έχουμε πολλά αμοιβαία ζητήματα στην ατζέντα. Είναι η περιφερειακή συνεργασία, το ιρανικό, το περιβάλλον, και ζητήματα άμεσης ανάγκης. Υπάρχουν πολλά ζητήματα για να συζητήσουμε.
Θα πρέπει να σμικρύνουμε το χάσμα, διότι για κάποιο λόγο για πολλά χρόνια υπήρχε ελάχιστη συνεργασία ανάμεσα στο Ισραήλ και στην Κύπρο, ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ελλάδα. Τώρα, τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τεράστια αλλαγή και θα πρέπει να αδράξουμε την ευκαιρία για να καλύψουμε τα χρόνια που χάθηκαν.

Όλοι γνωρίζουν πως 10-15 χρόνια προηγουμένως τα πράγματα δεν ήταν όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Τι ήταν εκείνο που κατά την άποψή σας συνέβαλε ώστε οι τρεις χώρες να έρθουν κοντά μεταξύ τους αλλά και σε διμερές επίπεδο να υπάρχει αυτή η συνεργασία που όλοι βλέπουμε;

Νομίζω ήταν μια διαδικασία. Υπήρξε μεγαλύτερη κατανόηση και αντίληψη ότι θα χαθεί μια ευκαιρία εάν δεν συνεργαστούμε. Δεν ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή ως τριμερής συνεργασία. Τα πράγματα κινούνταν σε διμερές επίπεδο, το Ισραήλ σε σχέση με την Κύπρο, το Ισραήλ σε σχέση με την Ελλάδα, και βεβαίως τα κοινά που έχουν μεταξύ τους Κύπρος και Ελλάδα. Πιστεύω ότι η ηγεσία στην κάθε χώρα αντιλήφθηκε πως δεν είχαν τον δικαίωμα να αφήσουν αυτή την ευκαιρία να χαθεί. Κάποια γεγονότα στην περιοχή επίσης βοήθησαν. Είναι επίσης οι τρεις δημοκρατίες στην περιοχή με τα πάνω και τα κάτω τους, με τα προβλήματά τους. Και έτσι έχουμε σήμερα τις τρεις δημοκρατικές χώρες της περιοχής, Κύπρος, Ισραήλ και Ελλάδα, να συνεργάζονται πλήρως.

Βρισκόμαστε σε μια περιοχή με πολλά προβλήματα και ιδιαιτερότητες. Πώς θα μπορούσε η συνεργασία των τριών χωρών να συμβάλει στην αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων;

Μπορούμε να καταγράψουμε διάφορους τομείς όπου θα μπορούσαν να συνεργαστούν οι τρεις χώρες. Ένας τομέας είναι, εγώ θα την χαρακτήριζα περιοχή με πολλές προκλήσεις, όπου η συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας, της ασφάλειας από ασύμμετρες απειλές, η ανταλλαγή πληροφοριών. Το ξέρουμε και δεν είναι μυστικό ότι οι ειδικές δυνάμεις των δύο χωρών ασκήθηκαν μαζί. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά γιατί θα δώσουν στις χώρες τους το αίσθημα πως δίπλα υπάρχει ένας γείτονας έτοιμος να προσφέρει τον ώμο του για να ακουμπήσεις πάνω του. Να συνεργαστεί μαζί σου. Αυτός είναι ο τομέας της άμεσης ασφάλειας.
Επίσης, η εγγύτητα των δύο χωρών μας δημιουργεί δεδομένα συνεργασίας σε περίπτωση φυσικών καταστροφών. Φωτιές, πλημμύρες κ.λπ. Οι αποφάσεις που είχαν ληφθεί από τις κυβερνήσεις δείχνουν ότι σε περίπτωση μιας έκτακτης ανάγκης, όποια κι αν είναι αυτή, όποτε και να συμβεί, το Ισραήλ θα είναι εκεί για την Κύπρο και η Κύπρος θα είναι εκεί για το Ισραήλ. Ο τελευταίος τομέας, γιατί δεν χρειάζεται να υπάρχουν κίνδυνοι και απειλές ώστε να συνεργαζόμαστε, είναι μια σειρά από θέματα που προσφέρονται για ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Όπως είναι το περιβάλλον, η συνεργασία στα ενεργειακά κ.λπ. Η εγγύτητα των χωρών μας προσφέρει την ευκαιρία για συνεργασία σε πολλά ζητήματα.

Συνήθως αναφερόμαστε στις σχέσεις Κύπρου-Ισραήλ-Ελλάδας κ.λπ. Το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορούν κι άλλες χώρες της περιοχής να αποτελέσουν μέρος αυτής της συνεργασίας και αυτής της προσπάθειας.

Ακόμα και στην πρώτη μας συνάντηση σε επίπεδο Προέδρων κοινοβουλίων, που πραγματοποιήθηκε στην Κνέσετ, το είχα επισημάνει. Πιστεύω ότι σε αυτή τη δυνατότητα προωθώντας μια πρακτική συνεργασία ανάμεσα στις χώρες μας. Δεν θα ήθελα σ’ αυτή τη φάση να αρχίσω να ρίχνω ονόματα συγκεκριμένων χωρών γιατί εναπόκειται στις ίδιες να αποφασίσουν. Μπορούμε να προσφέρουμε πολλά και πιστεύω πως θα αποβεί προς όφελος όλων μας. Ακόμα και για θέματα στα οποία αναφερθήκαμε, για παράδειγμα ένα οικολογικό πρόγραμμα, ή στο θέμα του νερού ή στο φυσικό αέριο. Σ’ όλους αυτούς τους τομείς πιστεύω ότι πρόσθετοι εταίροι μπορεί να εμφανιστούν. Ξέρω ότι οι συνάδελφοι πρόεδροι των κοινοβουλίων της Κύπρου και της Ελλάδας συμμερίζονται αυτή την άποψη και ελπίζω ότι θα το καταφέρουμε. Δεν βιαζόμαστε. Συνεργαζόμαστε μεταξύ μας και αυτό είναι από μόνο του πολύ θετικό και σημαντικό γεγονός για τους τρεις μας. Ειλικρινά ελπίζω ότι με την πάροδο του χρόνου θα έρθουν μαζί μας κι άλλα κοινοβούλια και από τριμερή συνεργασία θα έχουμε πολυμερείς συναντήσεις.

Είναι πολύ καλά γνωστό ότι ήδη Κύπρος και Ελλάδα έχουν άλλες τριμερείς συνεργασίες με την Αίγυπτο και την Ιορδανία, άρα υπάρχει μια προοπτική.

Αυτό εννοούσα. Δεν θα ήθελα να ρίξω κάτω ονόματα, αλλά πιστεύω ότι οι δύο χώρες στις οποίες έκανες αναφορά είναι μια πολύ καλή προοπτική για τέτοια συνεργασία. Ήδη, έχουμε προχωρήσει σε μιας μορφής συνεργασία σε επίπεδο κοινοβουλίων με την Αίγυπτο και την Ιορδανία, σ’ ό,τι αφορά τον τομέα του νερού. Αλλά ήταν στα πλαίσια της Διεθνούς Κοινοβουλευτικής Ένωσης. Είναι κάπως αστείο από εδώ στην περιοχή μας να πρέπει να προστρέξουμε σε διεθνή σώματα για να αποτελέσουν επιτηρητές της συνεργασίας μας. Μπορούμε να το πετύχουμε και μόνοι μας στην περιοχή και ήδη αυτό που ξεκίνησαν τα κοινοβούλια του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας δημιουργεί μια πολύ καλή βάση για να συνενωθούν κι άλλοι.
Θα έρθει η ημέρα των πολυμερών συνεργασιών. Θα πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί και να εργαστούμε ώστε αυτές οι συνεργασίες να μην είναι μόνο για κάποιες ωραίες φωτογραφίες που θα δημοσιευθούν στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Θα το πετύχουμε γιατί θα είναι προς όφελος των πολιτών των χωρών μας.

Διαφορετικό όταν είσαι από την περιοχή
Η Κύπρος ως μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πώς μπορεί να συμβάλει σε θέματα που αφορούν το Ισραήλ;

Το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό, όταν είχα εκλεγεί πρόεδρος της Κνέσετ – για πρώτη φορά – το 2013, ήταν στην Κύπρο. Σ’ εκείνο το ταξίδι, με όσους είχα συναντηθεί, αυτό που τόνιζαν ήταν να θυμόμαστε ότι «είμαστε οι γείτονές σας και οι πρέσβεις σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Το μήνυμα που ήθελε να στείλει η Κύπρος ήταν σε σχέση με τις σχέσεις μας και τα περιφερειακά ζητήματα. Σ’ ό,τι αφορά τις προοπτικές συνεργασίας η Κύπρος, η οποία βρίσκεται στην περιοχή, είναι η πρώτη που μπορεί να εξηγήσει στους καλούς μας φίλους στη Γερμανία, τη Γαλλία ή την Ολλανδία. Είναι πολύ διαφορετικό όταν προέρχεσαι από αυτή την περιοχή και μιλάς για όλα αυτά τα ζητήματα.

Αντικατοπτρίζει τη φιλία των λαών
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε προς τους Κυπρίους με την ευκαιρία της επίσκεψή σας αυτή την εβδομάδα στο νησί;

Το μήνυμά μου προς τον λαό της Κύπρου είναι ένα μήνυμα φιλίας και εκτίμησης. Όπως είπα και στην αρχή της συνομιλίας μας, πιστεύω ότι στις δημοκρατικές χώρες τα κοινοβούλια εκπροσωπούν τον λαό. Εκπροσωπούν διαφορετικούς ανθρώπους και ομάδες του πληθυσμού με διαφορετικές απόψεις και πολιτικές θέσεις. Γι’ αυτό η καλή συνεργασία ανάμεσα στα κοινοβούλιά μας αντικατοπτρίζει τη φιλία και τις καλές σχέσεις ανάμεσα στους λαούς και τα κράτη μας. Ελπίζω ότι η δική μου επίσκεψη θα αποτελέσει ακόμα μια μικρή συμβολή στην πάρα πέρα ανάπτυξη αυτών των σχέσεων ανάμεσα στις χώρες μας.

Η ειρηνευτική διαδικασία και η απειλή του Ιράν
Να πάμε τώρα στο θέμα των συνομιλιών Ισραήλ και Παλαιστινίων. Πιστεύετε ότι οι συνομιλίες θα επαναρχίσουν στο εγγύς μέλλον ή παραμένει δύσκολο;

Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη. Είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε διαπραγματεύσεις ανά πάσα στιγμή χωρίς προϋποθέσεις. Ωστόσο, υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα που προκύπτει από τη συμφιλίωση ανάμεσα στην Παλαιστινιακή Αρχή και τη Χαμάς. Από τη μια πλευρά είναι μεν ένα εσωτερικό παλαιστινιακό ζήτημα για το οποίο δεν θα πρέπει να παρεμβαίνουμε, αλλά όλοι ξέρουμε ότι η Χαμάς παραμένει μια επικίνδυνη τρομοκρατική οργάνωση. Δεν είναι έτοιμη για οποιασδήποτε μορφής αφοπλισμό. Κανείς δεν τους επιτίθεται στη Γάζα. Αλλά αυτοί προτιμούν να διαλύουν ότι χρήματα έχουν στο να αγοράζουν όπλα και να φτιάχνουν σήραγγες. Αντί να αγοράζουν φάρμακα και να κτίζουν σχολεία.
Για εμάς το θέμα είναι ξεκάθαρο. Εάν θα προχωρήσουν σε μια κοινή κυβέρνηση θα πρέπει να παραμείνουν δεσμευμένοι στην ειρηνευτική διαδικασία των συνομιλιών, στην αποστρατικοποίηση και την ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ. Δυστυχώς αυτά που ακούμε από την ηγεσία της Χαμάς είναι πολύ αντίθετα με όσα ανέφερα.
Το δεύτερο, λέμε να επαναρχίσουν οι συνομιλίες χωρίς όρους κ.λπ. Όμως για ποιο πράγμα θα συζητήσουμε; Αυτό που κατά την άποψή μου έχει σημασία, αυτή τη στιγμή, δεν είναι να καταλήξουμε σε συμφωνία για μελλοντικά σύνορα και λοιπά. Χρειάζεται να γίνουν βήματα για να αρχίσει μια πρακτική συνεργασία στην περιοχή από την οποία όλοι θα επωφεληθούν και θα έχει και άμεσα αποτελέσματα. Μια οικογένεια Ισραηλινών ή Παλαιστινίων δεν θα ωφεληθεί σήμερα από μια απόφαση που έχει να κάνει με το πώς θα είναι το σύνορα σε 30 χρόνια όπως θα μπορούσε να ωφεληθεί από συνεργασία σε διάφορους άλλους τομείς που επηρεάζουν την καθημερινότητά του.
Είμαστε γείτονες και από την ώρα που θα γίνει κατανοητό πως ούτε οι Εβραίοι αλλά ούτε και οι Παλαιστίνιοι δεν θα εξαφανιστούν από την περιοχή και θα ζήσουμε, κατά κάποιο τρόπο, μαζί. Ξεκινώντας από αυτό μπορούμε στην πορεία να προχωρήσουμε και στη διαδικασία της συμφιλίωσης.

Θα ήθελα τα σχόλιά σας για την κατάσταση στη Συρία και πώς η κατάσταση στη χώρα επηρεάζει την ευρύτερη περιοχή.

Το πρώτο που θέλουμε είναι να υπάρξει μια λύση για να σταματήσει και η σφαγή χιλιάδων ανθρώπων που συνεχίζει εκεί. Δεν είμαι προφήτης και δεν ξέρω ποιας μορφής λύση θα εξευρεθεί. Είναι όμως ξεκάθαρο πως μετά από μια λύση δεν θα έχουμε μια Συρία όπως τη γνωρίζαμε.
Σε σχέση με τη Συρία, από δικής μας πλευράς κάναμε δύο πράγματα. Πρώτον, στον ανθρωπιστικό τομέα προσφέραμε ιατροφαρμακευτική φροντίδα σε δεκάδες τραυματίες στα νοσοκομεία μας στα βόρεια της χώρας. Τους φροντίζουμε στα πλαίσια ανθρωπιστικής βοήθειας.
Το δεύτερο θέμα και αυτό που μας ανησυχεί πολύ είναι η παρουσία του Ιράν και η παρουσία της Χεσμπολάχ στην περιοχή. Είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι το Ιράν δημιουργεί μια πλατφόρμα προκειμένου να έχει παρουσία εντός της Συρίας. Από μέρους μας κάνουμε οτιδήποτε για να αποτρέψουμε μια ιρανική απειλή η οποία θα προέρχεται απευθείας από τη Συρία.
Αυτή τη στιγμή δεν είναι η Συρία που επηρεάζει την περιοχή, αλλά η απειλή που προέρχεται από το Ιράν. Γιατί μια ιρανική επέκταση είναι κάτι που θα πρέπει να ανησυχήσει την Ιορδανία, την Αίγυπτο αλλά και τη Σαουδική Αραβία, για να μην πω το Ισραήλ.
Φιλελεύθερος